De Yoga-Aphorismen van Patanjali (met Williams: Een inleding tot de studies van Theosofie en de Yoga-Aphorismen van Patanjali)

Uit de inleiding:

Een stelsel van ethiek, dat niet gebaseerd is op een rationele uiteenzetting van de natuur-wetten en hun beïnvloeding van het menselijk leven en gedrag, is van geen enkel praktisch nut. Dan is het slechts een ethica van individuele opvattingen en mist alle overtuigingskracht. Het doel van het menselijk bestaan is geluk en vooruitgang, en alle ethische systemen trachten de mens te onderrichten op welke wijze het eerste bereikt en het laatste verwezenlijkt kan worden.

en:

Indien de mens zijn plaats in het Heelal zou willen verstaan, gelukkig en welvarend zijn, dan moet hij er naar streven om zich die fysieke, psychologische en morele ontwikkeling eigen te maken, welke hem in staat zal stellen om de mysterieuze diepten der Natuur te peilen. Zijn ontwikkeling moet op alle drie gebieden gelijktijdig voortgang hebben. De wetten van Concordantie (overeenstemming) heersen oppermachtig in deze wereld; en de fysische wetten corresponderen evenzeer met de mentale, als zij beide tezamen corresponderen met de morele. Tenzij de mens er in slaagt om deze toestand van gelijktijdige ontwikkeling op alle drie bestaansgebieden te bereiken, kan hij niet verwachten de betekenis en het belang van zijn eigen bestaan in te zien of het bestaan in het algemeen te begrijpen; noch kan hij enig inzicht verkrijgen in het begrip van geluk en evolutie. Voor de mens met verheven doeleinden, wiens lichaam, verstand en ziel in volkomen harmonie met elkander arbeiden, worden de hogere, neen zelfs alle geheimen van de Natuur geopenbaard. Hij voelt zichzelf een met dat Universele Leven, waarin geen onderscheidingen zijn, geen afdelingen, doch niets anders dan gelukzaligheid, eenheid en oneindige vrede.

Deze vrede is de vrede van geestelijke zaligheid (Moksha).